Arbeidsmigranten huisvesten in Woensdrecht: dit zijn de regels

5.2 Huisvestingsnormen in woningen binnen de bebouwde kom (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

In artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2º van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) wordt aangegeven dat een omgevingsvergunning kan worden verleend, indien een activiteit strijdig is met het bestemmingsplan of de beheersverordening, als de activiteit behoort tot de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen gevallen. Deze gevallen zijn terug te vinden in artikel 4 van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht (Bor).

Met dit instrument kunnen burgemeester en wethouders medewerking verlenen aan het huisvesten van arbeidsmigranten in panden die volgens het bestemmingsplan zijn bestemd om te worden gebruikt door huishoudens.

Bij de afweging van de vraag of in een concreet geval ontheffing wordt verleend, maken burgemeester en wethouders gebruik van criteria. Dit ter voorkoming van (potentiële) problemen, zoals allerlei illegale praktijken, slechte woonsituaties en problemen van openbare orde.

De volgende criteria worden gehanteerd bij het maken van een afweging:

De locatie dient in de planologisch bebouwde kom te liggen, zoals aangegeven in de bouwverordening;

De huisvesting vindt plaats in een bestaand pand. Het uiterlijk van het pand mag niet wijzigen;

Er moet in de huidige situatie sprake zijn van woningen met een woonbestemming of zelfstandige woningen binnen een bestemming waar het gebruik als zelfstandige woning toegelaten wordt;

Het aantal woningen moet gelijk blijven (zie ook artikel 4.1.1. Besluit ruimtelijke ordening);

Geen toestemming wordt verleend voor de huisvesting van meer dan 2 arbeidsmigranten per woonhuis.

De huisvesting moet voldoen aan de controlepunten zoals bijgevoegd in bijlage 1;

Er dient sprake te zijn van gebruik door personen die elders hun hoofdverblijf hebben;

Personen die naar verwachting over een periode van een half jaar gezien, ten minste tweederde van de tijd in Nederland verblijf zullen houden, zijn verplicht bij de gemeente aangifte van verblijf en adres te doen;

Er mag geen zodanige verkeersaantrekkende werking optreden dat dit leidt dan wel kan leiden tot een nadelige beïnvloeding van de normale afwikkeling van verkeer dan wel tot een onevenredige parkeerdruk op de openbare ruimte;

Deze lijst met criteria is niet uitputtend. In gevallen waarin deze beleidsregel niet expliciet voorziet, beslissen burgemeester en wethouders, waarbij zij het in deze beleidsregel vervatte beleid als leidraad hanteren voor hun beslissing.

5.2 Huisvestingsnormen in woningen binnen de bebouwde kom (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

In artikel 2.12, eerste lid, onder a, onder 2º van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) wordt aangegeven dat een omgevingsvergunning kan worden verleend, indien een activiteit strijdig is met het bestemmingsplan of de beheersverordening, als de activiteit behoort tot de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen gevallen. Deze gevallen zijn terug te vinden in artikel 4 van bijlage II van het Besluit omgevingsrecht (Bor).

Met dit instrument kunnen burgemeester en wethouders medewerking verlenen aan het huisvesten van arbeidsmigranten in panden die volgens het bestemmingsplan zijn bestemd om te worden gebruikt door huishoudens.

Bij de afweging van de vraag of in een concreet geval ontheffing wordt verleend, maken burgemeester en wethouders gebruik van criteria. Dit ter voorkoming van (potentiële) problemen, zoals allerlei illegale praktijken, slechte woonsituaties en problemen van openbare orde.

De volgende criteria worden gehanteerd bij het maken van een afweging:

De locatie dient in de planologisch bebouwde kom te liggen, zoals aangegeven in de bouwverordening;

De huisvesting vindt plaats in een bestaand pand. Het uiterlijk van het pand mag niet wijzigen;

Er moet in de huidige situatie sprake zijn van woningen met een woonbestemming of zelfstandige woningen binnen een bestemming waar het gebruik als zelfstandige woning toegelaten wordt;

Het aantal woningen moet gelijk blijven (zie ook artikel 4.1.1. Besluit ruimtelijke ordening);

Geen toestemming wordt verleend voor de huisvesting van meer dan 2 arbeidsmigranten per woonhuis.

De huisvesting moet voldoen aan de controlepunten zoals bijgevoegd in bijlage 1;

Er dient sprake te zijn van gebruik door personen die elders hun hoofdverblijf hebben;

Personen die naar verwachting over een periode van een half jaar gezien, ten minste tweederde van de tijd in Nederland verblijf zullen houden, zijn verplicht bij de gemeente aangifte van verblijf en adres te doen;

Er mag geen zodanige verkeersaantrekkende werking optreden dat dit leidt dan wel kan leiden tot een nadelige beïnvloeding van de normale afwikkeling van verkeer dan wel tot een onevenredige parkeerdruk op de openbare ruimte;

Deze lijst met criteria is niet uitputtend. In gevallen waarin deze beleidsregel niet expliciet voorziet, beslissen burgemeester en wethouders, waarbij zij het in deze beleidsregel vervatte beleid als leidraad hanteren voor hun beslissing.

5.3 Huisvestingsnormen op agrarische bedrijven in het buitengebied (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

In alle gevallen geldt dat in het buitengebied enkel mag worden voorzien in de huisvesting van werknemers voor de opvang van piekbelasting. Eén van de voorwaarden is dan ook dat er voor maximaal 6 maanden per kalenderjaar mag worden voorzien in huisvesting. Er zijn geen mogelijkheden voor structurele huisvesting in het buitengebied. Op deze manier wordt tevens voorkomen dat er, bij het huisvesten op het agrarische bedrijf waar de arbeidsmigranten werkzaam zijn, een te grote afhankelijkheid ontstaat tussen de werkgever en de werknemer.

Uitsnede: alleen het deel van het artikel met deze regel.

5.5 Huisvestingsnormen in bedrijfswoningen op bedrijventerreinen (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

Bedrijventerreinen zijn er primair voor het vestigen van bedrijven die zich niet kunnen mengen met woonfuncties. Immers, lichte bedrijfsvormen die binnen de woonomgeving niet tot overlast zorgen, worden binnen de diverse bestemmingsplannen in de woongebieden toegelaten.

Hieruit volgt dat permanente bewoning van panden op een bedrijventerrein in principe tegen gegaan wordt. Een uitzondering is er voor bedrijfswoningen. In sommige gevallen is het voor de bedrijfsvoering immers noodzakelijk dat de eigenaar in de nabijheid van het bedrijf gevestigd is. Bedrijfswoningen maken onderdeel uit van het bedrijfsperceel en, milieutechnisch, van de inrichting. Bovendien kennen bedrijfswoningen een geïsoleerde woonsituatie. Immers, bedrijfswoningen zijn doorgaans gelegen op afstand van woonkernen in een gebied waar bewoning niet veel voorkomt. Met deze twee aspecten onderscheiden bedrijfswoningen zich van reguliere woningen.

Omdat de omgeving zich op een bedrijventerrein niet leent voor reguliere bewoning, wordt ook de vestiging van arbeidsmigranten in bedrijfswoningen dan ook niet toegestaan.

5.6 Huisvestingsnormen op recreatieterreinen, mini- en midicampings (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

Zolang er geen sprake is van permanente bewoning, is de huisvesting van arbeidsmigranten op recreatieterreinen of campings toegestaan. Immers, de reden van het verblijf speelt op dat moment geen rol. Permanente bewoning van recreatiewoningen is niet toegestaan. Hierbij

speelt het geen rol of de permanente bewoning plaatsvindt door een Nederlander of door iemand uit het buitenland. Het is niet eenvoudig om permanente bewoning van recreatiewoningen tegen te gaan. Zeker indien er sprake is van personen die hun hoofdverblijf in het buitenland hebben. Er moet dan immers bij het constateren van permanente bewoning samengewerkt worden met instanties in het buitenland.

Gezien de complexiteit van enerzijds de huisvesting van arbeidsmigranten op recreatieterreinen en campings en anderzijds het handhaven van permanente bewoning, zal hierover een aparte beleidsnota worden opgesteld.

5.7 Huisvestingsnormen op overige locaties (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

Panden met de bestemming “wonen” zijn bestemd voor de huisvesting van een huishouden. Zoals eerder aangehaald valt de huisvesting van arbeidsmigranten niet onder de noemer “huishouden”. Voor situaties binnen de bebouwde kom is het college bereid om middels artikel 3.23 Wro onder voorwaarden ontheffing te verlenen van het bestemmingsplan. Deze ontheffingsmogelijkheid bestaat niet voor het buitengebied. Omdat er in geval van de huisvesting van arbeidsmigranten geen sprake is van continuïteit in de samenstelling of onderlinge verbondenheid, is het niet wenselijk om de huisvesting van arbeidsmigranten ook in het buitengebied in reguliere woningen plaats te laten vinden.

Uitsnede: alleen het deel van het artikel met deze regel.

5.7 Huisvestingsnormen op overige locaties (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

Eerder is ingegaan op de huisvesting van arbeidsmigranten op agrarische bedrijven, op VAB’s en in reguliere woningen in het buitengebied. De huisvesting van arbeidsmigranten in gebouwen met een bestemming anders dan deze bestemmingen wordt niet toegestaan.

Uitsnede: alleen het deel van het artikel met deze regel.

5.7 Huisvestingsnormen op overige locaties (5. Huisvestingsbeleid arbeidsmigranten)

Eerder is ingegaan op de huisvesting van arbeidsmigranten in panden gelegen in de bebouwde kom met een woonbestemming. Panden binnen de bebouwde kom die een andere bestemming hebben, zijn in veel gevallen gelegen in de centrumgebieden van de desbetreffende kern. Deze centrumgebieden zijn primair bedoeld voor de vestiging van centrumfuncties, zoals kantoren, detailhandel, dienstverlening en horeca. De huisvesting van arbeidsmigranten in dergelijke panden draagt niet bij aan de ruimtelijke uitstraling die een centrumgebied eigen is en wordt derhalve niet toegestaan.

Uitsnede: alleen het deel van het artikel met deze regel.